ശബ്ദ ഉച്ചാരണ വൈകല്യമെന്നു പറയുന്നത് കുട്ടികൾക്ക് അഥവാ വലിയവർക്ക് നിശ്ചിത അക്ഷരങ്ങൾ ശരിയായി ഉച്ചരിക്കാനാകാത്ത അവസ്ഥയാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ‘r’ നെ ‘w’ പോലെ പറയുക (e.g., “rabbit” നെ “wabbit” എന്നു പറയുക) എന്നത്.
- ചില അക്ഷരങ്ങൾ തെറ്റായി ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്നു.
- ചില ശബ്ദങ്ങൾ ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നു (e.g., “top” പകരം “op”).
- ശബ്ദങ്ങൾ കുഴച്ചു പറയുന്നത് (distortions).
- തെറ്റായ ശബ്ദങ്ങൾ പകരമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ചികിത്സാ നടപടിക്രമങ്ങൾ:
- വിലയിരുത്തൽ (Assessment):
സ്പീച്ച് ലാംഗ്വേജ് പാത്തോളജിസ്റ്റ് ഉച്ചാരണം, ശബ്ദ നിർമാണം, mouth ന്റെ ഉപയോഗം എന്നിവ പരിശോധിക്കുന്നു. ആവശ്യമായാൽ ഹിയറിങ് ടെസ്റ്റും നടത്തും.
- ചികിത്സാ രീതികൾ (Therapy Techniques):
- ശബ്ദ വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയൽ (Auditory Discrimination):
കുട്ടിയെ ശരിയായ ഉച്ചാരണവും തെറ്റായ ഉച്ചാരണവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയാൻ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നു. - ശബ്ദ ഉച്ചാരണം പഠിക്കൽ (Sound Production Training):
- ശബ്ദം സ്വതന്ത്രമായി ഉച്ചരിക്കാൻ പരിശീലനം നൽകുന്നു.
- അക്ഷരമാലാപ്രകാരം ഒരു അക്ഷരത്തെ പരിശീലിപ്പിച്ച്, പിന്നീട് അത് വാക്കിലേക്കും വാക്യത്തിലേക്കും വികസിപ്പിക്കുന്നു.
- മിറർ ഉപയോഗിച്ച് പരിശീലനം (Mirror Therapy):
- കുട്ടി തൻറെ മുഖം കാണുന്ന മിററിൽ നോക്കി ശബ്ദ നിർമാണം പരിപാവനമാക്കുന്നു.
- കളികളിലൂടെ പരിശീലനം (Play-Based Therapy):
- കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ, ഫ്ലാഷ് കാർഡുകൾ, ഗെയിമുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് കുഞ്ഞിന് സംവേദ്യമായ പരിശീലനം നൽകുന്നു.
- മാതാപിതാക്കളുടെയും അധ്യാപകരുടെയും പങ്ക്:
- വീട്ടിൽ സ്ഥിരമായി അഭ്യാസം നടത്തണം.
- കൃത്യമായ ഉച്ചാരണം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം.
- തെറ്റായ ഉച്ചാരണം തിരുത്താൻ മോശമെന്ന് പറയാതെ, ശരിയായത് മാതൃകയായി കാണിക്കണം.
